KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/16270 E., 2012/1592 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ...'in hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında,çalınan eşyalardan bir kısmının aracında olduğunu, eşyalardan bir kısmının da diğer sanıkların evlerinde olduğunu söyleyerek sanıkların isimlerini verdiği, bunun üzerine yakalanan diğer sanık ...'nin de çalınan malların yerlerini göstererek bir kısım eşyaların teslimini sağladıklarının anlaşılması karşısında; mağdurların kısmi iadeye rızalarının olup olmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,
3- Sanık ...'ın adli sicil kaydında gözüken ilamının kesinleşme ve infaz şerhlerini içerir onaylı örnekleri getirtilerek sonucuna göre;suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/16270, K. 2012/1592, 6 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama