Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16861 K.2010/12344

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sarhoşluktan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Hükümlü hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 35. maddesi gereğince sarhoşluktan verilen idari para cezasına karşı, aynı Kanunun 29/1. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, hükümlünün bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,

II- Yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK.nun 499. maddesinin 1-2 cümlesinde yer alan yağma suçunun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün, yakınan ...’nu oturttuğu sandalyeye el, ayak ve ağzından bağlayarak gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2, 109/3-a.b maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3.

Maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümlünün, yağma suçunu birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde, silahla ve geceleyin işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (c), (d) ve (h) bentleri ile birlikte (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Hükümlü hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (e) bendi ile uygulama yapılması,

4- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 499/1-cümlesi 81/2-3, 31, 33. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1.a-c-d-h, 53/1; 109/2-3.a.b, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, hükümlü yararına olan Yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,