Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/1757 K.2011/1391

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanıkların hırsızlık, basit yaralama ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunma eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 491/ilk-son, 62 (her bir sanık için 2 kez), 456/4 (sanık ... hakkında), 343/1-2 (sanık ... hakkında) , 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 86/2, 206/1 , 66/1-e,

67/4. maddelerinin ayrı, ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık, basit yaralama ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunma suçlarından eylemlerine uyan, 765 sayılı TCK’nın 491/ilk-son, 62 , 456/4 , 343/1-2 maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 Yıllık genel dava zamanaşımının, mahkumiyet kararı tarihi olan 15.12.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,