Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17792 K.2010/13377

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün, olay günü belirlenemeyen bir saatte, yakınanın oturduğu binanın giriş katında merdiven altındaki sahanlığa bıraktığı motosikletini çaldığı sabit görülerek Turgutlu 1. Asliye Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 22.2.2005 gün ve 2004/595 - 2005/62 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK'nun 491/4, 522/1. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 141/1 ve 145. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Bina içinde muhafaza altına alınmış motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması;

3-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 491/4 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilip, bu suçtan hüküm kurulmaması;

4-5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki "hafif veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

5-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/4, 522/1. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b; 116/1, 5271 sayılı CMK'nun değişik 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 765 sayılı TCY hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Kabule göre;

a)5237 sayılı TCY.nın hükümlü yararına olduğunun kabul edilmesine karşın, anılan yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunmaması;

b)765 ve 5237 sayılı yasalar uyarınca ayrı ayrı hükmolunan cezaların eşit olması durumunda, hak yoksunluklarına yer verilmeyen 765 sayılı TCY.nın hükümlü yararına olacağının düşünülmemesi;

7-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,