Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19088 K.2012/4162

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yerel Mahkeme yaptığı yargılama sonucunda 26.03.2003 gün ve 2001/900 esas, 2003/121 sayılı kararı ile sanık (hükümlü) ...’ın 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62/1, 65/3 ve 522/1, 59/2. maddeleri ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 474.500.000 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir .Bu hükmün, diğer sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz incelemesini yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 24.10.2005 tarihli kararı ile sanık ... yönünden, 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması ve sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekçesi ile bozulmuş ve bozmadan sanık (hükümlü) ...’in de yararlandırılmasına hükmedilmiştir.

Yerel Mahkeme bozmaya uyarak yargılamaya devam etmiş ve bizim sanık (hükümlü) ...’in 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62/1, 65/3 ve 522/1, 59/2. maddeleri ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 400 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir. Mahkemenin bu hükmü sanık (hükümlü) ... savunmanı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, sanık (hükümlü) ... hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabileceği ve genel yargı ile uyarlama yargısının farklı hükümlere bağlı olması nedeniyle birlikte görülemeyeceği gözetilmeden, adı geçen sanık (hükümlü) yönünden yargılamaya devam olunarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,