Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19275 K.2010/16365

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümlüler hakkında lehe yasanın saptanması amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında, 5237 sayılı yasada tekerrür hükümlerinin infaz rejimi olarak düzenlendiği ve hükümlülerin tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunsa da bu nedenle cezaların arttırılamayacağı gerekçe gösterilerek, lehe kabul edilen 765 sayılı yasa uyarınca yapılan uygulama sırasında aynı yasanın 81. maddesinin hükümlüler hakkında uygulanmaması,

2-Hükümlü ...’ın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1-2-son, 522/1, 81/1. 285/1-2-son, 81/1; hükümlü ...’in eylemine uyan aynı yasanın 493/1-2-son, 522/1, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan hükümlü ... için 142/2-d, 143/1. 116/2-4, 119/1-c. 151/1; hükümlü ... için anılan yasanın 142/2-d, 143/1. 116/2-4, 119/1-c. 151/1.

267/1, 269/2. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, iftira suçundan 765 sayılı yasa hükümlerinin, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden ise uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa hükümlerinin; aksi durumda ise uygulamaya göre hükümlüler yararına olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,