Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/21023 K.2010/2063

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında, Ankara C.Başsavcılığının 29.07.2003 gün ve 10522 sayılı iddianamesi ve ekindeki soruşturma belgeleri içeriğine göre, yakınana 31.5.2003 günü sabah saat 03.50'de bir kişiye telefon ettirip “... kalp krizi geçirdi ona bir şey olursa kendini yok bil” dedirtmek suretiyle kendiliğinden hak almaya kalkışma suçunu işlediğinden bahisle Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yargılama sırasında yakınanın önceki olaylardan da bahsetmesi üzerine Mahkemece sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturabileceği ve bu nedenle kanıtların Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verildiği ve Mahkemenin 2004/222 esasına kaydedildiği;

Ankara 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.2.2004 gün ve 2003/845 – 2004/152 sayılı ilamın da ise; suç tarihi olan 17.3.2003 günü sanık ...’in yakınanı işyerinde tehdit ederek alacağını istemek suretiyle kendiliğinden hak almaya kalkışma suçu ile işyerinin camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu, sanık ...’ın da bıçakla yakınanı yaralamak suçu işledikleri sabit olduğundan hükümlülüklerine karar verildiği, kararın 19.3.2004 tarihinde kesinleştiği,

Bu bilgiler ışığında; Mahkemenin 2004/222 esasında görülmekte olan davanın suç tarihi ile sanıklara yüklenen eylemin, Ankara 14. Sulh Ceza Mahkemesinde karara bağlanan davanın suç tarihi ve sanıkların sabit görülen eylemlerinin bir birinden farklı olduğunun anlaşılması karşısında, yargılamaya devamla sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı biçimde red kararı verilmesi;