Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/21104 K.2010/18679

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-01.06.2001 olan suç tarihinin karar başlığında yanlış yazılması,

2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1-4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, cezanın en üst oranda artırılması,

4-Aynen infazına karar verilen ilamın para cezasından ibaret olduğu, 5237 sayılı TCK’nun 51/7. maddesinde para cezalarının aynen infazına ilişkin bir düzenleme bulunmadığının anlaşılmasına göre, yazılı biçimde karar verilmesi,

5-5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 143. maddesi ile 1/3 oranında artırımı sonucu, sonuç cezanın 3 yıl 4 ay yerine, 2 yıl 16 ay olarak belirlenmesi,

6-Hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 493/1,522. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b,143,116/1-4 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında hükümlü hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumda ; 5237 sayılı Yasa hükümleri; uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde, 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,