Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/21911 K.2011/793

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9.maddesinin 1. fıkrasına göre, ister duruşmalı yargılamada, isterse de evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa nedeniyle yapılan uyarlama ile ilgili verilen ek kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabileceği, 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldıramayacağından, O Yer Cumhuriyet Savcısının 07.04.2006 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında belirtildiği üzere; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi veya seçenek yaptırımların uygulanması ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde, lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle saptanacağı ve bireyselleştirme yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu, sonradan yürürlüğe giren Yasa nedeniyle hükümlü yararına olan Yasanın belirlenebilmesi amacıyla hükümlü

veya cezaların yerine getirilmesi işlemlerini yürüten Cumhuriyet Savcıları tarafından her zaman uyarlama isteminde bulunulabileceği gözetilmeden, hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle uyarlama yapılması isteminin yazılı biçimde reddine karar verilmesi,