Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/22470 K.2010/15359

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tekerrür hükümlerinin uygulamasına esas alınan Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2002 günlü, 2000/14 – 2002/589 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCY’nın 456/4, 457/1. maddeleriyle doğrudan hükmedilen 53.333.333 lira ağır para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi,

2-5237 sayılı Yasada, para cezalarının infazı sırasında gecikme zammına yer verilmemiş olması karşısında, 5275 sayılı Yasanın 106 ve 122. maddeleri de gözetilerek, 4786 sayılı Yasa ile 647 sayılı Yasanın 5. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 6183 sayılı Yasanın 51. maddesi göre para cezasının süresinde ödenmemesi halinde, gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,