Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23155 K.2011/2724

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık ... ...’ın mala zarar verme suçu yönünden hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanıkların hırsızlık suçunu yakınanın iş yerine gece vakti girmek suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanıklar ... ... ve ...’un adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

2-5237 sayılı Yasada hapis cezalarının toplanmasına ilişkin hüküm bulunmadığı, her bir cezanın varlığını ayrı ayrı koruduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ..., ... ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından cezaların toplanmasına ilişkin kısım ile 5237 sayılı Yasının 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine 53. maddeyle ilgili olarak,