Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23246 K.2010/15947

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın yakınanın aracının camını zorlayıp sürgü mandalını kırmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yakınanın gece 21.00’ da aracını park ettiğini, gündüz 07.00 sıralarında aracının yanına geldiğinde olayı fark ettiğini belirtmesi, suç tarihinde güneşin 06.09’ da doğduğu, 18.28’ de battığının gece vaktinin 05.09’ da bittiğinin anlaşılması karşısında eylemin geceleyin gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,

3- Sanık savunmanının lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin mala zarar verme suçu yönünden, 5237 sayılı Yasanın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımları da kapsadığı düşünülmeden, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de,

Hırsızlık suçuna ilişkin olarak temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, suçun gece işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, en üst hadden artırım yapılması,