KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/23325 E., 2010/13435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanığın adli sicil kaydına göre 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmasına esas alınabilecek başka ilamların bulunduğu dikkate alınmadan yanılgılı uygulama ile tekerrüre esas alınan suçu işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olduğu anlaşılan Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2002 gün 1999/2170 esas, 2002/515 karar sayılı 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522, 55/3, 81/2. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasını içeren ilamın 5237 sayılı TCK’nun 58/5. maddesine aykırı biçimde tekerrüre esas alınması,
2-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, maddede öngörülen hakların tamamından yoksun kılınmanın da hükümlülüğün doğal sonucu olup takdire bağlı bulunmadığı gözetilmeden, sanığın bazı haklardan yoksun kılınmasına karar verilmesiyle yetinilmesi,
3-) Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/6. maddesi ile uygulama yapılırken, “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı”na da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/23325, K. 2010/13435, 13 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama