Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23424 K.2010/13244

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede

Beraat hükmünün gerekçelerine yönelik olmayan temyiz isteminde, sanık ...'ın hukuki yararları bulunmadığından, savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında yapılan incelemede

23.05.2004 olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanın evine açık bırakıldığı kabul edilen kapıdan girerek, içerde bulduğu çeyiz sandığının, keşfe ve bilirkişi raporuna göre sağlam ve dayanıklı olan kilit düzeneğini aletle kırarak açıp içindeki altın eşyayı çalan sanığın hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede aynı Yasanın 142/2-d.maddesinin hükme esas alınması,

2- Sanığın eyleminin hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarının yanı sıra ayrıca katılana karşı 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu düşünülmeden yazılı biçimde değerlendirme yapılması,

3- 23.05.2004 tarihinde işlenen suç nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde, 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince, sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522/1(pek aşırı), 55/3,59/2.maddelerine göre,01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b,31/3,62/1, 116/1,31/3,62/1, 151/1,31/3,62/1.maddelerinde öngörülen cezaların türleri,alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe Yasanın uygulama sırasında mahkeme tarafından yerinde belirlenmesinde zorunluluk bulunması,