Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23632 K.2010/13308

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık ile 5237 sayılı TCY’na göre hırsızlık ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, kıyaslanan 5237 sayılı yasa maddelerinin soyut olarak sayılmasıyla yetinilmesi suretiyle eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2-) Sanığın adli sicil kaydındaki ilamın infaz edilmediği, suça konu teybin de, suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşen uygulamaya göre, TCK’nun 522/1. maddesinin uygulanmasında hafif değerde olduğu gözetilerek değerlendirme yapılması gerektiği düşünülmeden, lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek, 765 sayılı Yasanın 522. maddesinin uygulanamayacağına karar verilmesi,

3-) 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, yakınana ait aracın fitilini kesip camı çıkarmak ve teybini almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

4-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522. maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 53; 151/1, maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı TCK’nun 73/8. maddesi ile 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunularak, lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK’nun 34, 230, 289. maddelerine aykırı olarak gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

B-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,