KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/24922 E., 2011/46480 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların, yakınanın evinin kapısını sert bir cisim ile kırarak hırsızlık suçunu işlediklerinin ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 151/1 ve 116/4, 119/1-c maddelerine uyan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanıkların, yakınanın evinin kapısını sert bir cisim ile kırarak hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,
2-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi ile üst sınırdan uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeyerek aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması, ./..
-2-
3-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
...
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/24922, K. 2011/46480, 30 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama