Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/2494 K.2010/1496

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların gece vakti yakınanın evinin penceresini zorlayıp açarak içeriden bir kısım eşyalarla birlikte yakınana ait aracın kontak anahtarını da alarak çıkışta kapısının önündeki otomobili çaldıkları anahtarla çalıştırıp uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün halinde tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli sicil kaydına göre hırsızlık ve sahtecilik suçlarından tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında 765 sayılı Yasanın 81. maddesi ile uygulama yapılmaması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/2, 522 (pek fahiş), 81/1-2-3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesi uyarınca, uygulama yapılıp, her

iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,