Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/2622 K.2010/325

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...’ın şikayetçi olmadığı, katılan sıfatını kazanmadığının anlaşılması karşısında, kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317; sanıklar hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin, aynı yasanın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ...’ın yakalandığı sırada suça konu 400 YTL’nı çantasından çıkarıp yere attığının anlaşılması karşısında; sanığın yakalanacağı ve paranın da ele geçirilmesinin kaçınılmaz olduğu ve bu nedenle isteğe bağlı iade koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen (1) numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-) 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde, 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, aynı Yasanın 58/6-8. maddelerinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması,