Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/2696 K.2011/8098

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 350/1 maddelerindeki sahtecilik suçu için öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4. maddesinde yazılı 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihi olan 16.11.2005 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA (DÜŞMESİNE),

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne gerekçeli kararda yer verilmeyerek CMK.nun 230/1. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu gözetilip; 5237 sayılı Yasa uyarınca sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip, yazılı biçimde hüküm kurulması;

3-Kabule görede;

Sanığın yararına olduğu kabul edilerek uygulama yapılan 765 sayılı TCK.nın 522/1. maddesinin aleyhe hükmünün yerinde olmayan gerekçeyle uygulanmaması;

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulama yapılarak, sanıklar yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;