Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/2894 K.2010/1144

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5560 sayılı Yasa ile 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesinde yapılan değişiklik ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 günlü 2006/8-317, 2006/319 sayılı kararı karşısında; hükmün tefhim edildiği son oturumda, sanığın savunmanı bulundurulmaksızın karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 150/3, 151/1, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Hendek Asliye Ceza Mahkemesinin hırsızlık suçuna ilişkin 2002/366 esas- 2003/43 karar sayılı hükmünün yerine getirme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde, aynı neviden olan hırsızlık suçundan mükerrir kabul edilerek, 765 sayılı TCK’nun 522/1. maddesiyle cezasından indirim yapılmaması ve aynı nedenle tekerrüre esas suç kaydı bulunmadığı düşünülmeden aynı Yasanın 81. maddesiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanığın yakınanın kamyonundan, pek hafif değerde araç teybini ve hoparlörünü çaldığının anlaşılması karşısında; kişiliği, suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdir ve değerlendirmede hataya düşülerek, işlenen suçun ağırlığı ile orantısız şekilde, en üst hadden ceza verilmesi ve 765 sayılı TCK’nun 59 maddesiyle uygulama yapılırken, sanığın cezasından “suçu ikrar ediş tarzı” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile alt hadden indirim yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 492/1,522,59. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,143,62 maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,