Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/3180 K.2011/22546

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü saat 15:00 sıralarında yakınanın evinin muhkem kapısının kilit kısmının belirlenemeyen sert bir cisimle zedeleyerek açtığı ve içeri girdiği, eşyaları karıştırdığı, ancak herhangi bir eşya almadan yakalandığı olayda ,5237 sayılı TCY'nın 142/1-b.maddesi yerine haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan aynı Yasanın 142/2-d.maddesiyle uygulama yapılması,

2-Kalkışma aşamasında kalan somut olayda, uygulanma olanağı bulunmayan ve koşulları da oluşmayan TCY’nun 145. maddesiyle, sanığın cezasından indirim yapılması,

3-Sanık yararına yasa belirlenirken, 765 sayılı TCY göre kurulacak hükmün, denetime olanak sağlaması açısından karar gerekçesinde gösterilmemesi,

4-Eylemin 5237 sayılı TCY'nda hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1, 119/1-c. maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

5-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 61, 522/1(sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz durumlarını gösterir örnekleri denetime olanak sağlayacak şekilde getirtilerek ve sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 81. maddesi gereğince tekerrür hükümlerine göre değerlendirme yapılarak),maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 35, 53, 116/1, 119/1-c , 53, 151/1, 53,

konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında 5560 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları ile uzlaşma hükümleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,