KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/3987 E., 2011/2486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Mala zarar vermek, hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın, gece saat 01.00 sıralarında yakınana ait işyerinin camını kırarak içeri girip hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4. maddesi gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince kesin olan hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanık ... savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince
5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/3987, K. 2011/2486, 14 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama