Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/4210 K.2011/3468

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırmanın gerekçe yerine hüküm fıkrasında yapılması, açıkça 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olması nedeniyle uygulanmasına karar verildiğinin belirtilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden,

kasıtlı suçtan ertelenmesine karar verilmeyen kısa süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, hükümlülüğün doğal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, gündüzleyin işyeri kapandıktan sonra suça konu işyerinin içine, haksız bir şekilde elinde bulundurduğu anahtarı kullanarak kilidini açıp girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da sürdüğünün anlaşılması karşısında;

eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu düşünülerek bu suçtan da hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.