Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/6960 K.2011/8834

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Daha önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan yakınanın aşamalardaki tutarlı ve istikrarlı anlatımına göre, gündüz vakti doktor olarak görev yaptığı hastanenin bahçesine park ettiği otomobilinin yanından ellerini yıkamak için 15 metre kadar uzaklaştığında, sanığın kapıları kilitsiz otomobilde duran ve içinde cep telefonu,sigara,çakmak bulunan çantasını aldığı ve uzaklaşmaya başladığı, aynı anda durumu gören yakınanın otomobilden 5 metre kadar uzaklaşmış olan sanığa seslenerek “çantanın içinde bir şey yok,çantayı bırak” demesi üzerine,

sanığın yüzünü kendine doğru çevirip bedenini yarım döndürerek elinde bulunan bıçağı gösterdiği ve aynı anda “gelme” dediği ve 50 metre kadar yürümeye devam ettiği, yakınanın peşinden gittiği, bu arada orada bulunan bir kişiye “polise telefon etmesini” söylediği, takip sırasında sanığın çantanın içine bakıp para bulamayınca yere attığı ve gelen polilerce bir çevredeki bir bahçe içerisinde yakalandığının anlaşılması karşısında; sübut bulan eylemin 765 sayılı TCK'nın 497/1.maddesine uyan tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden;

fazla ceza almamak için “önce çantayı yere attığını ve sonra yakınana bıçak göstererek üzerine gelmemesini söylediğini” savunan sanığın beyanına itibar edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 497/1, 59/2, 81/2-3, 31, 33. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-a, 62/1, 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü,alt ve üst sınırları bakımından,anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3- Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1.maddesine uyduğu kabul edildiği takdirde, 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmediğinden, sübut bulan eyleminin anılan Yasanın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile aynı Yasanın 106/1, 106/2-a. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturacağının düşünülmemesi,

4- 5275 Sayılı Yasanın 99/1.maddesi gereğince, hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu ve varlıklarını ayrı ayrı koruyacağı gözetilmeden, cezaların toplanması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,