Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/7228 K.2011/20520

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe görülerek uygulama yapılmış ise de, belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Yasının 4. maddesine göre para cezasına çevrilmesi nedeniyle, sonuç cezanın kesin olmadığının kabulüyle yapılan incelemede,

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 421. 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 105/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 421. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 26.09.2000 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Sanık hakkında TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe görülerek uygulama yapıldığı halde, 647 sayılı Yasanın 5. maddesiyle uygulama yapılarak karma değerlendirmeye yer verilmesi kanuna aykırı ise de karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.