Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/7500 K.2011/44046

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurallarını getirmiştir.

Bu kurallar;

1) Yargılama sonunda hükmolunan ceza 3 yıla kadar hapis veya adli para cezası ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması için daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibariyle bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, ancak bu koşul, çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması halinde aranmayabilir.

Hal böyle olunca;

Anılan yasa maddeleri belli bir sıra içinde değerlendirilirken denetime olanak verecek bir biçimde yasal ve yeterli gerekçelerinin ayrı ayrı karar yerinde gösterilmesi gerektiği bir yasa normu olduğu dikkate alındığında; sanık ...'ün adli sicil kaydında bulunan sabıkasının dosyadaki suç tarihinden sonra kesinleşen sabıka olduğu gözetilmeden;

sanık ...’ın ise adli sicil kaydında bulunan Kırıkkale 1.Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait 583-412 ve Kırıkkale 2.Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait 542-62 sayılı kararların 2253 yasanın 38.maddesine göre verilen erteli ceza olduğu ve karar tarihinden itibaren 1 yıllık sürelerin geçtiği, Kırıkkale 2.Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait 84-299 sayılı kararda ise sanığın yaşı itibariyle hakkında 2253 sayılı yasanın 38.maddesine göre erteleme kararı verilmesi gerekirken 647 sayılı yasanın 6.maddesine göre verildiği ve kararın kesinleştiği, yasaya aykırı bu hukuki durumun öncelikle olağanüstü kanun yolu ile düzeltilmesi sağlandıktan sonra,

sanık hakkında yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşulların değerlendirilmesi ile sonuca ulaşılması gerektiği de dikkate alınmadan “her iki sanığın önceki hükümlülükleri nazara alındığında ise Çocuk Koruma Kanunu 23.maddesinin uygulama yeri olmadığı görülmektedir.” biçiminde yasal ve yeterli olmayan ayrıca cezaların şahsiliği prensibine aykırı olan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,