Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/8982 K.2010/197

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüklenen suçtan hakkında beraat kararı verilen sanığın, 31.12.2004-23.02.2005 tarihleri arasında tutuklu kalması nedeniyle CMK.nun 141 ve 142. maddeleri uyarınca tazminat isteme hakkı olduğunun hükümde gösterilmemesi suretiyle aynı Yasanın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, “sanığın tutuklu kaldığı süre nedeniyle CMK.nun 141 ve 142. maddeleri uyarınca tazminat isteme hakkı bulunduğu” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.