Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/9166 K.2011/6265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi gereğince, sanığın erteli cezasının aynen yerine getirilmesi konusunda infaz aşamasında yerinde karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.

Yakınanın aşamalardaki anlatımına ve tanık ...'ın yeminli ifadesine göre, yakınanın iş yerinde işçi olarak çalışan sanığın, ... İlçesi ... Mahallesi'ndeki dükkanda yazar kasa içinde duran yedek anahtarı izinsiz olarak alıp, bu anahtarla suça konu otoyu çalıştırarak çaldığı ve Çeşme-Güzelbahçe yolu üzerinde kaza yaparak otoyu devirdiği ve terk ettiği, otonun ertesi günü kaza yerinde bulunduğu ve yakınana haber verilerek teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

somut olayda suçun işlendiği yer, sanığın suçtan sonra iadeye ilişkin bir davranışının bulunmaması ve otonun ele geçiriliş biçimi ve yeri itibariyle, “malın geçici bir süre kullanılıp sahibine iade edilmek üzere” alındığına ilişkin bir kanıt bulunmadığı ve sübut bulan eylemin kullanma hırsızlığı olarak nitelendirilemeyeceği, bu bağlamda suçun 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu ve hırsızlığın otonun mülkiyetine yönelik olması nedeniyle aynı Yasanın 522/1.maddesinin pek aşırı hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

765 sayılı TCK'nın 493/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddelerinde öngörülen ceza sürelerinin alt sınırları bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24/1.maddesinde öngörülen “uzlaşma” müessesesinin uygulama olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.