Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/9621 K.2012/4154

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 27.03.2007 tarihli yazısı ve Ceza Genel Kurulununun 19.12.2006 tarihli tevdii kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yağma bir kimsenin menkul bir malının cebir, şiddet veya tehdit kullanılarak alınmasıdır. 765 sayılı TCK'nun 495/1. maddesine göre “failin menkul bir malın zilyedine veya cürüm mahallinde bulunan bir başkasına karşı cebir kullanılarak veya tehdit ederek bir malı alması gerekmektedir.” Aynı kanunun 495/2. fıkrasında “bir malın yağmalanması esnasında veya akabinde fiili icra veya itmam etmek veya malı kaçırmak yahut kendisi veya şerikini cezadan kurtarmak için mal sahibine veya vaka mahalline gelen başkasına karşı cebir ve şiddet veya tehdit icra eden kimse hakkında da aynı ceza hükmolunur, denilmektedir.” Bu fıkrada tanımlanan suç, “yağmaya dönüşen hırsızlık”, “dolaylı yağma” vs. şekillerde isimlendirilmektedir.

Hırsızlığı icra etmek veya tamamlamak veya malı kaçırmak ya da cezadan kurtarmak maksadıyla hırsızlık esnasında veya akabinde cebir veya tehdide başvuran failin eylemi yağmaya dönüşmekte ve kendisi de bir yağmacı gibi cezalandırılmaktadır. Yağmaya dönüşen hırsızlık bir başka suçun nitelikli veya özel şekli değildir. Suç üstü rastlanan “hırsızlık esnasında veya akabinde” yağmaya eşit ceza verme bakımından suçun özel koşulunu oluşturur. Bu suç kendine özgü bir yapı içerip yağmanın tipe uygun eylem unsurunu oluşturan cebir/tehdit ve alma, burada farklı bir zamansal sınırlama içerisinde birleşmektedir. Failin bir şeyi alacağı anda fark edilip, kaçmak istediği sırada yakalamaya çalışan mağdura zor kullanması da hırsızlık suçunu yağma suçuna dönüştürmektedir.

Somut olaya gelince;

Olay günü, canlı hayvan pazarına mal almak için gelen yakınan ...'ın pantolon cebine elini sokup içindeki para ve çekleri çıkartmak üzere iken yakalanıp her hangi bir cebir şiddet uygulamadan aldıklarını geri bırakan ve sonrasında kendisini yakalayanlar tarafından kolluk kuvvetlerini beklemek için alıkonulduğu sırada kendini kurtarmak için bıçak çektiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK’da dolaylı yağma suçuna yer verilmediği, yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehditin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği, eylemin 765 sayılı TCK’nun 495/2. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 497/1. maddesinde belirtilen yağma suçunu oluşturduğu ancak yukarıda belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK’nun da dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi nedeniyle,

sanığın eyleminin anılan yasanın 142/2-b,35/2. maddesindeki hırsızlığa kalkışma suçu ile 106/2-a maddesinde belirtilen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilip lehe yasa karşılaştırmasının buna göre belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 -Kabule göre, 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,