Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/9636 K.2010/1612

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar tarihinde Adana kapalı cezaevinde başka suçtan tutuklu bulunan sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği adrese yapılan tebligat, usulüne uygun olmadığından, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suç tarihinde saat 03.50 sıralarında kimliği belirlenemeyen arkadaşı ile birlikte yakınanın evinin yanına geldikleri, sanığın yerden yüksekliği 4-4.5 metre olduğu belirtilen evin açık penceresinden girerek yakınanın oğluna ait databank ve kitapları alarak aşağıda bekleyen arkadaşına attığı sırada çıkan sesler nedeniyle uyanan yakınanın sanığı görerek elindeki demir aletle sırtına vurması üzerine sanığın camdan atlayarak arkadaşıyla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında; olay yerinde keşif yapılarak suçun niteliği tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Yakınanların iddiaları da gözetilip suça konu eşyaların değeri uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek buna göre 765 sayılı TCK.nun 522. maddesi ile

uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yakınanların iddiasına dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki Yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

4- Kabule göre de;

Şişli 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 1996/365 E. ve 665 sayılı Kararı ile 13.05.1999 tarihinde yerine getirilmiş tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında TCK.nun 81/2-3. maddesinin uygulanmaması,