KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/9834 E., 2010/1497 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Cumhuriyet Başsavcılığının 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre, uyarlama talebi üzerine, her bir dosyanın ayrı ayrı ele alınıp değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması ve mahkemece 06.12.2001 tarih, 2000/989 esas- 2001/1311 karar sayılı dosyanın denetime olanak verecek şekilde incelemeye konu dava dosyası arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1,522(pek hafif), 55/3,59, 647 sayılı yasanın 4. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı
TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b,143,31/3,62,50/1-a; 116/2-4,31/3,62, 50/1-a, maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin uygulanması halinde 5237 sayılı Yasanın, uygulanmaması durumunda ise, 765 sayılı yasanın sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,
4- 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım, oranının tesbiti için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, uzlaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi
5- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/9834, K. 2010/1497, 18 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama