KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/10094 E., 2010/2677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2010
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,
Yakınan ...’e yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
Yakınan ...’ya yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yakınanın, eylemden ertesi gün saat 12.00 civarında haberi olduğunun anlaşılması karşısında; suçun 5237 sayılı TCY.nın 6/e. maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar, karar yerinde gösterilip tartışılmadan, anılan yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,
2-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında kurulan hükümde, yaş küçüklüğüne bağlı cezasından yapılan indirime ilişkin uygulama maddesinin, 5237 sayılı yasanın 31/3. maddesi yerine 31/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/10094, K. 2010/2677, 17 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama