Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/1019 K.2010/6098

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 492/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, gece sayılan bir saatte, yakınanın evine açık olan penceresinden girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılmasına göre, eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde, bu suçtan değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, (konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden CMK.nun 253 ve 254. maddelerindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı da araştırılıp) sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı olarak karma uygulama yapılması ve 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının, 5237 sayılı yasanın 143. maddesine göre cezayı artırıcı neden olmasının ve artırım oranının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılabilmesi için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,