Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/11324 K.2010/11444

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Adli sicil kaydına göre, Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/364-632 esas ve karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz yönelik temyiz incelemesine gelince

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58.maddesiyle yapılan uygulamaya esas alınan, Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2005 günlü, 2004/616 esas ve 2005/198 karar sayılı ilamıyla, 765 sayılı TCK’nun 456/4, 457/1, 51/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 440,00 TL para cezası miktar yönünden kesin nitelikli olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın,

tekerrüre esas alınan en ağır cezadan fazla olamayacağı ve en ağır cezayı içeren ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, diğer bir ilama yer verilmemesi gerektiği düşünülmeden yazılı biçimde karar verilmek suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,