Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/11956 K.2010/15110

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçu işlediği tarihte 18 yaşını tamamlamamış olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1.maddesi gereğince,aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden;somut olayda ceza sorumluluğu olan ve haklarında mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında anılan Yasanın 5/1-a-b. maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

3- 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14.madde ve fıkralarında düzenlenmiş olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar ve 20.10.2009 tarih, 2009/2-191 Esas, 2009/240 sayılı kararında da ayrıntılı olarak belirtildiği şekilde, koşullu bir düşme nedeni oluşturması ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde,açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesi kararı verileceğinden;

tüm sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinde düzenlenen erteleme kurumundan daha lehe sonuçlar doğurduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan müssesenin uygulanmamasına karar verilmesi,