Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12070 K.2011/20528

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik yağma,eziyet,kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından kurulan mahkumiyet,; sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet ve sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan “bu suçla ilgili ayrıca karar verilmesine yer olmadığına” ilişkin hükümlerinin incelenmesinde:

Adli sicil kayıtlarına göre kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar ... ile ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıkların birlikte hareket ederek, gece vakti saat 01.00 sıralarında katılan ...'nin konutuna zorla girdikten sonra tehdit edip dövmek suretiyle etkisiz hale getirdikleri, ellerini ve ayaklarını bağladıkları ve parasını aldıkları, bu şekilde yağma suçunu tamamladıktan sonra konuttan ayrılmayıp esrar içtikleri, dövmeye devam ettikleri, katılanın anlatımından ve dosya içerisinde bulunan fotoğraflardan anlaşılacağı üzerine yüzünün, boynunun ve vücudunun çeşitli yerlerine çatal batırarak toplam dört saat boyunca insan onuruyla bağdaşmayan,

bedensel ve ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına neden olacak biçimde ve suç kasıtları yönünden anlık olmayıp, sistemli olarak devam eden bir uygulama ile eziyet ettiklerinin anlaşılmış olması karşısında; somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 96/1. maddesinde tanımlanan eziyet suçunun yağma ve hürriyeti tahdit suçlarından ayrı bir suç olarak oluştuğu kanaatine varıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile savunmanlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanık ... savunmanının tahliye isteminin reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2010 gün ve 2010/4-87 esas, 2010/112 sayılı kararı ışığında, cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında hükmedilen deneme süresinin mahkum olduğu 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle anılan Yasanın 51/3.maddesine aykırı davaranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “iki yıllık denetim süresinde” kelimeleri çıkartılarak, yerine “ 2 yıl 2 ay 20 gün denetim süresinde” kelimelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik eziyet ve mağdur ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Suçların niteliği, cezaların tür ve sürelerine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,