Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12102 K.2011/44611

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 01.30 sıralarında itme ve çekme şeklinde açılması mümkün olmayan sağlam ve muhkem nitelikteki işyerinin kapısını açarak içeriden hırsızlık yapan hükümlülerin eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması,

2- Hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1-son, 522(hafif) .maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53. 151/1. (53) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,