Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12260 K.2011/5244

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tefhim ile hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında yakınan ...’ye karşı mala zarar verme suçundan TCY.nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezası, gerekçeli kararda gösterilmemiş ise de, gerekçeli kararın kısa karara göre yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden;

konut dokunulmazlığı suçlarını yanında bulunan ve dosyası ayrılan suç arkadaşıyla birlikte gerçekleştirdiği gözetilerek anılan suçtan kurulan hükümlerde TCY.nın 119/1-c maddesi ile cezasının artırılmaması ve adli sicil kaydı içeriğinde yer alan Gemlik Asliye Ceza Mahkemesinin 18.4.2004 gün ve 2003/558 – 2004/589 sayılı, 26.2.2005 tarihinde infaz edilmiş hükümlülüğü nedeniyle, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,