Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12332 K.2012/6593

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile Cumhuriyet Savcısının esas hakkında görüşüne yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

2-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu; 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar denetime

olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

3-) Sanığın Adli sicil kaydındaki ilamların infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise tarihi araştırılıp denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamların infaz tarihlerini içerir biçimde onaylı örnekleri dosyaya getirtildikten sonra 765 sayılı Yasanın 522/3 ve 81. maddelerinin koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesinde değerlendirmeye esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 61, (koşullarının varlığı halinde 522 ve 81). maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35/2; 116/2-4, 35/2; 151/1. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 sayılı TCK’nun 73/8. maddesi ile 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan uzlaştırma girişiminde bulunulduktan sonra lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi ile üst sınırdan uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeyerek aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması,

b-) Eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gerekçesiyle indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

c-) Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

d-) 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulması zorunluluğu,