Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/12997 K.2010/6219

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu gözetilip.

765 sayılı Yasa uyarınca sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip; belirlenemeyen bir saatte ...

İlköğretim okulunun pencere camını kırıp içeri girerek, buradan da müdür yardımcısının odasının kapısının kilidini kırıp içeriden normal değerde kabul edilen bilgisayarı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2 ve 152/1-a. maddelerine uyan suçları da oluşturduğu gözetilip bu suçlardan ceza verilmemesi;

2-5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğu kabul edilip uygulama yapılmasına karşın, hükmolunan kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın aynı yasanın 50/1-a, 52. maddeleri yerine 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para seçenek yaptırımına dönüştürülmesi suretiyle karma uygulama yapılması;

3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 55/3, 59/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 62/1, 50/1-a; 116/2, 31/3, 62/1, 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a; 5395 sayılı Yasanın 24. maddelerinde öngörülen cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulama yapılarak lehe yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;

4-Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinin tamamının 2253 sayılı Yasanın 38. maddesine göre erteli olduğu gözetilip, silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre 5395 sayılı ÇKK.nun 23. maddesinin değerlendirilmesi gerekirken, yalnızca sabıkası olduğu gerekçesiyle anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi;

5-Suç tarihine göre, 5395 sayılı Yasanın 24. maddesinin, 5560 sayılı Yasa ile değiştirilmesinden önceki hükmü uyarınca 5271 sayılı Yasanın 253 ve 254. maddelerinde belirtilen yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulmaması;