KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/13490 E., 2010/15906 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahlı Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 06/05/2008 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık savunmanının 23/12/2005 tarihli dilekçesinin içeriğine göre; temyizin yalnızca “silahlı tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun kabulü, 5237 sayılı TCK.nun 148, 149. maddelerindeki yağma suçları ile 765 sayılı Yasada yer alan yağma suçlarının öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı Yasanın 495/2. maddesindeki dolaylı yağma suçuna 5237 sayılı Yasada yer verilmediğinin anlaşılması karşısında;
yakınana ait cep telefonunu hissettirmeden bulunduğu kemerinden alıp minibüsten inmesi sırasında fark edilip yakınan tarafından kesintisiz izleme sonucu yakalandığında cep telefonunu iade eden ve polise vereceğini söyleyen yakınanın elinden kurtulup kaçmaya başlayan sanığın yakınan tarafından yakalandığında, yakınana bıçak çektiğinin anlaşılması karşısında; eylemlerinin bir bütün halinde 765 sayılı TCK.nun 495/2. maddesi aracılığıyla 497/1, 61. maddelerindeki dolaylı yağma.
5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 35/2. 106/2-a maddelerindeki hırsızlık ve silahlı tehdit suçlarını oluşturduğunun anlaşılması karşısında. 765 sayılı Yasanın 495/2, 497/1, 102/2, 104/2. 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 66/1-e, 4, 67/2, 3, 4; 106/2-a, 66/1-e, 4, 67/2, 3, 4. maddelerindeki zamanaşımı sürelerinin dolmadığının anlaşılmasıyla yapılan temyiz incelemesinde;
Lehe Yasanın belirlenmesi sırasında; sanığın eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 495/2, 497/1, 61, 31, 33. maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 53; 106/2-a, 53. maddelerinin bir bütün halinde uygulanarak hüküm kurulması gerekirken, eylem ikiye ayrılarak silahlı tehdit suçu yönünden bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak,
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı biçimde karma uygulama yapılıp eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/13490, K. 2010/15906, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama