Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/14745 K.2011/20513

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın gündüz vakti saat 08.00 sıralarında cadde üzerinde minibüse binmeye çalışan kişiler arasında oluşan yoğunluktan yararlanarak mağdure ...'ın çantasının fermuarını açıp içinden cep telefonunu aldığı ve aynı anda durumu farkeden mağdurenin bağırmaya başlaması üzerine, kaçmak için başka bir minibüse binmeye çalıştığı, bağırma seslerini duyan mağdur ... 'nın sanığa “bayanın telefonunu sen mi çaldın?” diyerek müdahale ettiği ve sanığın yakalanmamak için adı geçen mağduru bıçakla yaraladığı,

ancak çevredeki insanların yardımı ile yakalandığı ve suça konu telefonun sanığın binmeye çalıştığı minibüsün içerisinde ele geçirildiği anlaşılıp kabul edildiğine göre.

765 sayılı TCK’nun 495/2.maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, sanığın sübut bulan eyleminin aynı Yasanın 142/2-b, 35/2, 31/3, 62/1, 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ve bu maddeler doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden; hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralama suçlarına ilişkin yasa maddelerinin 765 ve 5237 sayılı Yasalar çerçevesinde yeniden kendi içlerinde değerlendirilmesi suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,