Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/15944 K.2010/13880

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınana ait dükkanın kilidini kırmak suretiyle gerçekleşen eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1; 1.6.2005’de yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143,116/2-4,119/1-c, 151/1. maddeleri kapsamında kaldığı halde lehe Yasanan saptanması sırasında 142/2-d maddesiyle değerlendirme yapılması kanuna aykırı ise de;

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b,143,116/2-4,119-1-c, 151/1, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 66/1-c maddesinde anılan Yasanın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2.fıkrasına göre 15-19 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin 2/3’nün geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4.maddesi de gözetildiğinde 7 yıl 12 aylık sürenin suç tarihi olan 19.02.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,