Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/16676 K.2010/5767

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüzüne karşı verilen İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2008 tarih ve 2007/567-2008/5 sayılı kararının sanık ... tarafından bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 28/01/2008 günü temyiz yasa yoluna başvurulduğu, ancak kararın son bölümünde başvurulacak kanun yoluna başvurusu süresinin başlangıcı ile şekli açıklanırken, "Dair; hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtay'da temyiz yasa yolu açık olmak üzere, isteme uygun olarak verilen karar, sanıkların ve katılanın yüzünde, C.Savcısının huzurunda açıkça okunup anlatıldı." dendiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak anılan Mahkemenin kararında, "sürenin başlangıcı ile başvuru şeklinin" açıklanmaması ve bu açıklamaları içerir biçimde tebliğ edilmemesi suretiyle adı geçen sanığın iradesinin yanıltıldığı, anlaşıldığından,

anılan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddine dair 28/10/2008 tarihli kararın kaldırılarak ayrıca Mahkemenin işten el çektikten sonra hüküm kesinleşmeden verdiği sanık ... hakkında 22/02/2008 gün ve 2007/567-2008/5 sayılı 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanması isteminin reddine dair kararının hukuken yok hükmünde olduğu belirlenip 11/01/2008 tarihli hükmün esasına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların, kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin mala zarar verme suçları yönünden uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıkların, kendilerini görüp yakalamak amacıyla kovalayan kolluk güçlerine yakalanmamak için suç konusu oto teybini yere atıp kaçmalarında, TCK.nun 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu yönde bozma düşüncesi benimsenmemiştir.