Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/16913 K.2010/5782

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yüklenen eylemin, 5271 sayılı CMK’nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, sanığın suçu kabul etmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hırsızlık suçu gündüz 12.30 ile 16.15 saatleri arasında işlendiği halde 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesiyle uygulama yapılması,

3- Sonuç ceza olarak belirlenen 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, 5237 sayılı Yasanın 50/1-a maddesine aykırı şekilde para cezasına çevrilmesi,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, fer’i ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi, sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesiyle değerlendirilme yapılmadan hüküm kurulması,

5- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Hırsızlık suçundan, temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, en üst hadden artırım yapılması,

b- Suç tarihi itibariyle kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nun 50-52. maddeleri uyarınca para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yürürlükte olmayan 647 sayılı Yasanın 4. maddesiyle uygulama yapılması