Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/19532 K.2010/5514

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

23.11.2001 günü suç işleyen sanığın, yargılamasının devamı sırasında 1.6.2005 tarihinde 5237 sayılı TCY.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle, sanık yararına olan yasanın belirlenmesi zorunluluğunun doğduğu, lehe yasanın belirlenmesi ise, her iki yasanın ayrı ayrı ve gerek genel gerekse özel hükümlerinin birlikte, bir bütün olarak somut olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle yapılacağı;

bu bağlamda, sanığın, suç arkadaşıyla birlikte geceleyin yakınana ait işyerinin sağlam nitelikteki kapısını kırıp işyerine girerek mal çalmak biçiminde yaptığı ve birden fazla sonuç doğuran eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde düzenlenen tek bir (bileşik) suçu oluşturmasına karşın;

aynı eylemlerin meydana getirdiği her bir sonucun 5237 sayılı Yasada ayrı ayrı yaptırıma bağlanarak bağımsız suç olarak düzenlendiği ve 142/1-b, 143/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlığın yanı sıra aynı yasanın 116/1-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde düzenlenen geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları olmak üzere üç ayrı suçu oluşturduğu, başka bir anlatımla, 5237 sayılı TCY. na göre oluşan suçların hepsinin karşılığının 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesindeki tek bir suç olduğu gözetilerek karşılaştırma yapılması gerekirken.

5237 sayılı Yasa uyarınca oluşan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun 765 sayılı TCY.nda karşılığının bulunmadığı ve yine 5237 sayılı Yasaya göre oluşan mala zarar verme suçuna ilişkin zamanaşımının da anılan yasa yerine, karma uygulama olacak biçimde 765 sayılı Yasaya göre belirlenip, zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle ceza verilmemesi; hükmolunan sonuç cezanın sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.