Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/19964 K.2012/11156

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurun kamyonetini kapıları kilitli olarak gece saat 22.00 sıralarında sokağa park ettiği, ertesi günü saat 13.00 sıralarında geldiğinde orijinal camının kırılarak içindeki malların çalındığının anlaşılması karşısında; suçun gece zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.03.1998 gün ve 228-40 sayılı mahkumiyet hükmüne konu 765 sayılı TCK’nın 521/1, 80 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince hükmedilen ve 12.10.1998 tarihine infaz edilen ağır (adli) para cezasının tekerrüre esas oluşturduğu ve sanık hakkında lehe yasa değerlendirmesi yapılırken, 765 sayılı TCK hükümleri çerçevesinde 81/1-3. maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin düşünülmemesi ve bu bağlamda sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/1-3. maddelerine göre,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, (suç gece vakti işlenmişse 143/1), 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,