Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/2012 K.2012/3875

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan tarafından kilitlenmeden, çalışır vaziyette sokağa park edilmiş olan otomobili çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Olay günü güneşin saat 16.43'de battığı ve hırsızlık suçunun saat 18.40 sıralarında işlendiğinin analaşılmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanığın kolluk görevlileri tarafından gözaltına alındığında, çaldığı otomobilin içerisindeki cep telefonunu sattığı kişiyi söyleyip, bu kişi tarafından da telefonun kovuşturma aşamasında polise teslim edildiği ve bu şekilde kısmi iadenin gerçekleştirilmiş olduğu anlaşılıp kabul edildiğine göre, yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. madde ve fıkralarında tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,