Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/2086 K.2011/46694

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Yakınan ve sanığın aşamalardaki anlatımlarına göre,eylemin gece sayılan 02.00 sıralarında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nun 143. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın olay gecesi evine gelen kolluk görevlilerinin sanığı evden aşağıya davet ettiği bu esnada sanığa telefonun nerede olduğunu sordukları, sanığında sözkonusu telefonu teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesiyle uygulama yapılmaması,

3) 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının kabul edilmiş olması karşısında dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına ve ilama göre İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2005 gün,2003/148 esas ve 2005/170 karar sayılı hırsızlık suçundan kurulu 3Yıl 6Ay hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün infazı sırasında 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi

nedeniyle lehe hükümlerinin değerlendirildiği neticesinde; anılan hükmün 1 Yıl 4 Ay'a indirildiği, sanık hakkında kurulan bu hükmün getirtilerek kesinleşip kesinleşmediği saptanmadan yazılı biçimde, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2003 gün 2002/88 esas, 2003/358 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması.