Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/21384 K.2012/11629

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... ve aynı suçtan mahkum olan temyiz istemi bulunmayan ...'in birlikte işledikleri yağma suçunda, müştekinin cep telefonunu almak için önce şişeyle kafasına üç kere vurdukları,şişenin kırılması üzerine kırılan parçasını müştekiye doğrultup yüzünü kesmekle tehdit ettikleri ve bu şekilde yağma suçunun silahtan sayılan kesici aletle işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 149/1 madde ve fıkrasının (c,h) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması ve aynı yasanın 61/1 maddesi gereğince birden fazla nitelikli halin varlığı karşında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yağma eyleminin işlenmesi sırasında müştekinin elindeki telefon sanıklar tarafından alınırken, cihazın iki parçaya ayrıldığı, sanıkların yere düşen "klavye" diye tabir edilen parçayı alıp kaçtıkları, bu parçanın "yedek parça" niteliğinde olduğu ve tek başına değer ifade ettiği ve bu nedenle suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi

3) Yakalama üzerine kolluk tarafından tutulan tutanağın içeriğine göre temyizi olmayan suçun diğer sanığının telefonun parçasını sakladığı yeri gösterek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında aynı yasanın 5237 sayılı TCK'nın 168./1-3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışmasız bırakılması

4) Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;